นาย อนิรุทธิ์'s profileนาย อนิรุทธิ์'s spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
นาย อนิรุทธิ์'s spaceOctober 27 มากกว่ารักมากกว่ารักคนเคยเหงา เคยรู้สึกเหว่ว้า
เคยมองหาความรักนั้นมันอยู่ที่ใด โลกใบใหญ่เหลือเกิน มีผู้คนอยู่มากมาย แต่หัวใจมันกลับเหงาขึ้นทุกที แต่เมื่อฉันได้พบกับเธอ สิ่งที่เธอให้ฉันไม่รู้มันคืออะไร โลกใบใหญ่ใบเดิม กลับไม่เคยต้องเหงาใจ แค่ฉันนั้นยังมีเธออยู่ตรงนี้ เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ หากว่าเธอนั้นคือความรัก ก็เป็นรักที่ดีจนไม่มีคำบรรยาย ฉันโชคดีเหลือเกินที่มีเธอเดินข้างกาย ชีวิตนั้นได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ จากนี้ทุกลมหายใจ...ฉันคือเธอ... เพลงนี้อู๋ให้มัสนะ ไม่ดิ อู๋ก็ได้เพลงนี้มาจากมัสเหมือนกัน
อู๋ดีใจมากๆนะ ที่ได้อยู่กับมัสนะ
ทุกเรื่องไม่ว่าเรื่องอะไร ไม่ว่าเค้าจะทีกข์หรือสุข
เค้ายังมีมัสอยู่ข้างๆเสมอ
สิ่งดีใจที่สุดคือการที่เค้าได้เจอมัสนะ
มันเป็นโชคดีที่สุดของเค้าแล้ว
ตลอดเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันมา
ทุกวินาที เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของเค้านะ
ถึงวันนี้เค้าหาตัวเองเจอแล้ว เค้าจะดูแลมัสให้ดีที่สุดเท่าที่คนอย่างเค้าจะทำได้นะ
อู๋รักมัสนะ
September 20 ยังยิ้มได้หลายครั้งที่ชีวิต เจอกับปัญหา ทำให้ใจเธออ่อนล้าลงบ้างไหม
ฉันถามด้วยความรัก ถามด้วยความห่วงใย ไม่ได้ดูถูกเธอ หวังแล้วก็ผิดหวัง มาตั้งกี่ครั้ง เธอก็ยังอยู่ตรงนี้ไม่จากไป ฉันรู้มันยากนัก ที่รักฉันนั้นขอบใจ เธอเหลือเกิน เหนื่อยหน่อยนะ อยู่กับฉัน เมื่อสิ่งที่ฝันนั้นมันไม่ง่ายเลย แหละวันนี้ฉันรู้ ต้องเหนื่อยหนักกว่าที่เคย แต่เธอก็ยังยิ้มได้ ไม่คิดจะยอมแพ้ เราก็ไม่แพ้ แค่เพียงทางไม่มีดอกไม้ให้ก้าวเดิน ขุนเขาหรือขวากหนาม ด้วยรักมันคงไม่ยากเกิน ที่จะเดินไปให้ถึงปลายทาง เหนื่อยหน่อยนะ อยู่กับฉัน เมื่อสิ่งที่ฝันนั้นมันไม่ง่ายเลย แหละวันนี้ฉันรู้ ต้องเหนื่อยหนักกว่าที่เคย แต่เธอก็ยังยิ้มได้ ไม่คิดจะยอมแพ้ เราก็ไม่แพ้ แค่เพียงทางไม่มีดอกไม้ให้ก้าวเดิน ขุนเขาหรือขวากหนาม ด้วยรักมันคงไม่ยากเกิน ที่จะเดินไปให้ถึงปลายทาง ไม่รู้ว่าจะทำได้หรือป่าว
แค่มีมัสอยู่ข้างๆ อู๋ก็ไม่ถอยแล้ว
รักตะเองนะ
แหะๆ ปล
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนคับ August 17 มาอัพแว้วหลังจากห่างหายสเปซไปนเวลากว่าเกือบครึ่งปี วันนี้อู๋มาแว้วค้าบ
เริ่มด้วยเรื่องสำคัญที่รองมาจากวันแม่ในเดือนนี้ 26 สิงหาคม เป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบปีค้าบ แหะๆ ขอเรื่องตะเองนิดนึง
ขออธิบายเหตุผลที่ไม่ค่อยได้มาอัพสักนิดนะงับ เรื่องของเรื่องคือขี้เกียจคับ ไม่ค่อยมีเวลาด้วย เพราะว่า ต้องทำงานไปด้วยคับ กลับมาก็ตีหนึ่งแล้ว เลยเหนื่อยๆ เรียนก็หนัก และอีกอย่างคือไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไรดี สเปซคนอื่นก็ไม่ได้เข้า ต้องขอโทษทุกคนด้วยจริงๆงับ
วันนี้มีเรื่องราวมั่กมายจะมาอัพกันนะค้าบ
เริ่มด้วยวันนี้ตูปวดท้องอย่างแรง อ้วกมาทั้งคืนเลย ยังไม่ค่อยได้นอนเลย เลยมีอารมณ์มาอัพสเปซ(เกี่ยวกันไหมวะเนี่ย)
ช่วงสามสี่เดือนที่ผ่านมา ก็ถือว่าโอเคในระดับหนึ่ง พอปรับตัวกับชั้นใหม่ได้แล้ว พอเริ่มปรับตัวได้ ก็กลับมาพูดมั่กเหมือนเดิม เรียนก็ไม่ค่อยจะสนใจ เหอๆ ดีเจง
ๆกู แต่ก็โอเคนะ พอถูๆไถๆไปได้บ้าง เพื่อนๆที่สนิทกัน(คนต่างชาติ)ก็มีประมาณสองคน คนใต้หวัน กับคนสวิส เป็นพี่ที่ดีทั้งสองคนเลย ช่วยแนะนำผมได้ตลอด ไม่ว่าจะเรื่องเรียนยันเรื่องผ๔หญิง เหอๆ
ผ่านพ้นการสอบใหญ่ ข้อสอบนักเรียนต่างชาติไปแว้ว คะแนนที่ออกมาก็พอใจคับ เพราะไม่คิดว่าจะทำได้ขนาดนี้ โดยเฉพาะคณิต เกินคาดจิงๆ แต่ที่ว่าดีนี่คือ ดีในความรู้สึกผมนะ เพราะความจริงแล้ว มันยังไม่ผ่านค่าเฉลี่ยสักันเลยอ่า แง้ๆ อนาคตมหาลัยก้ต้องฝากไว้กับไอ้ข้อสอบนี่ด้วย วูบแน่ๆตู แต่ไม่เป็นไรวะ เอาใหม่รอบสอง (ได้ข่าวว่ายังไม่อ่านสักตัว) อืม ดีจริงๆ กู
หลังจากได้ลาออกจากงานเป็นเวลาหนึ่งเดือน ก็ถูกมาตามให้ไปช่วยงานอีก คราวนี้ก็เลยต้องกลับมาทำอีก แต่ว่าก็โอเค มาอยู่ร้านใหม่ ไม่หนักหนาอะไร สบายๆดีด้วย เพราะว่ารับออร์เดอรืกับเสริฟ ส่วนล้างจาน มีเครื่องล้างจาน เลยสบายหน่อย แต่ภาพรวมก้ถือว่าโอเค ซึ่งผมทำอยู่สองร้าน ชื่อร้านบ้านขี้เหล้าทั้งคู่ เป็นเจ้าของคนเดียวกัน แต่ว่าที่ตั้งทั้งสองอยู่ในที่ที่ โครตจะแตกต่าง ที่แรก อยู่ที่ชินจุกุ ย่านคนเยอะๆนั่นน่ะ ไอ้เราก็ว่า เหอๆ สาวตรึมแน่ๆ ไปทำเว้ยๆ ปรากฎว่าไม่ใช่ค้าบ ร้านของผมที่ชินจุกุ เป็นย่านเกย์คับ ย้ำคับ เกย์ล้วนๆ หาผู้หญิงได้ยากมั่กๆ เข้ามาร้านแต่ละที อืม ผู้ชายอีกแล้วหรอวะ บางทีก็มากอดๆล้วงกัน ให้เราได้อิจฉากันเล่น เหอๆ แต่ผมขอบายแล้วกัน แต่ก็โอเคนะ ร้านนี้ เพราะพี่ที่ร้านเป็นคนปทุม เวลากินข้าว จะกินอะไรก็ด้าย สบายเจงๆ
ตัดมาที่อีกร้าน ชิโทคิตะซาวา ย่านนี้ล่ะคับ ถูกใจสุดๆ เรียกได้ว่าเป็นร้านที่มีสาวๆสวยๆมั่กๆที่สุดในสาขา ผมโครตจะชอบเลย เวลาเสริฟอาหาร ก็จะแย่งกัน พี่โจ้ๆ (พี่ที่ร้าน) โต๊ะนี้เด๋วผมดูแลเอง แหะๆ บางคนมาที ใจละลายเลย น่ารักเจงๆ แต่มองมากไม่ได้ เพราะแฟนผมมากินข้าว แล้วก็มาซื้อของแถวนี้บ่อย เด๋วจะซวยเอา เหอๆ
ช่วงนี้อยู่ในระยะเก็บเงินอยู่คับ แต่เก็บได้เท่าไหร่ไม่บอก ให้ท่านผู้ชมได้มาเม้นท์คำตอบกัน ใครเม้นท์ถูก ได้รับรางวัลเป็นตั๋วเครื่องบินไปกลับ ดอนเมือง สุวรรณภูมิ
ทีวีเสียจอบี้ บ้านพร้อนหนี้สิน พร้อมของรางวัลอีกมั่กมายๆ เหอๆ ใครอ่านก็ต้องเม้นท์นาเว้ย
เรื่องราวสุดหน้าแหกของตูเอง วันนึง ผมไปซื้อกระทะไฟฟ้า เพื่อที่จะทำสุกี้ในวันเกิดแฟนผม ณ ร้าน ดองกี้
อู๋ ห่าเอ้ย หม้ออยู่ไหนวะ หาตั้งนานแล้วเนี่ย กว้างชิบหาย ไอ้เบลล์บอกที่นี่มีนี่หว่า 鍋はどっちか、ひろいなあ
ว่าแล้วผมก็เดินหาๆ จนได้หม้อที่ถูกใจ คราวนี้จะไปจ่ายตัง
อู๋ ที่จ่ายตังมันอยู่ตรงไหนหว่า 払う場所はどこ？
เดินวนไปมา สองสามรอบ ชักเหนื่อย ทันใดนั้นก้หันไปเจอพนักงานขายกำลังเดินตรงมาทางนี้พอดี
อู๋ เอ่อ ขอโทดครับ ที่จ่ายเงินอยู่ทางไหนครับすみませんか、払う場所はどこですか
พนักงาน ผมไม่รู้ครั 分からないよ
อู๋ (คิดในใจ) อะไรวะ เป็นพนักงาน ไม่รู้ได้ไงวะ แม่งบริการไม่ได้เรื่องเลย สงสัยกูถามผิด เอาใหม่ๆ なんたろ、店員のに、なんで分からない？
ขอโทษนะครับ จ่ายเงินตรงไหนครับ すみませんか、払う場所はどこですか
พนักงาน(ตัวปลอม) (ตอบด้วยน้ำเสียงโมโห) กูไม่ใช่พนักงานเว้ย กูมาซื้อของ พร้อมกับมองหน้าอย่างกับจะฆ่ากู 怒る おれは店員じゃねええよ 買い物するよ อู๋ (หน้าแหก) เอ่อ ขอโทษครับ บายๆ แล้วกูก็รีบหอบหม้อ และเดินชิ่งหนีไปทันที そうですか、じゃ さよなら
ก็ยังมีอีกหลายๆเรื่อง แต่คิดไม่ออกอ่ะ เอาว่าเรื่องหน้าแหก นึกออกหรือไปเจอมา จะมาเขียนให้นะคับ
ตัดมาที่เรื่องไปเที่ยว ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนเลย เพราะว่าเวลาก็ไม่ค่อยมี ได้มาเที่ยวช่วงสองอาทิตที่ผ่านมาเนี่ยล่ะ
ที่แรก ไปดูดอกไม้ไฟที่โอไดบะ
คนเยอะมั่กๆค้าบ เพราะว่าโอไดบะเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียง ซึ่งคู่รักมักจะไปกันเป็นคู่ๆในช่วงที่ มีเมศกาล เช่น วาเลนไทนื ดูดอกไม้ไฟ และอื่นๆ ซึ่งเป็นสถานที่โรแมนติกมั่กๆ ซึ่งผมก็ไปกับแฟนมา แหะๆ ผมอ่ะดีใจที่ได้ไป แต่ไม่รู้แฟนผมเค้าดีใจป่าวนะที่ไปกับผม ก็ไปนั่งดูดอกไม้ไฟกัน ท่ามกลางคนนับแสนคน คนเยอะจิงๆ มาเป็นคู่ๆ แทบหมด ใครไปคนเดียวเหงาแย่ พลุที่นี่สวยมั่กๆนะ ผมว่าก็โอเค แต่อากาศแม่งร้อนมั่กๆ แบบว่าร้อนจะบ้าเลย ได้ดูดอกไม้ไฟ ชั่วโมงครึ่ง แต่ใช้เวลาเดินทาง ร่วมสามถึงสี่ชั่วโมง เพราะว่าคนเยอะจิงๆ แถวต่อขึ้นรถไฟยาวราวๆห้ากิโล รอนานมั่กๆ แต่ก็โอเค เพราะว่าที่นี่เป้นที่ที่เราได้เจอกันครั้งแรก มาแล้วมันก็รู้สึกรำลึกดี เฮ้อ อยากอยู่อย่างงี้นานๆจัง
ที่ที่สอง ห้าทะเลสาบ ทริปบ้านขี้เหล้าทัวร์
ทริปนี้ไปกับพี่ที่ร้านครับ ไปกันทั้งหมด สิบสามคน เค้าก้ไปกันเป็นคู่ๆ มีผมไปคนเดียว เพราะว่า มัสมีเรียน ไปไม่ได้ แล้วก็ไม่ค่อยอยากรบกวนมัสด้วย เกรงใจ ก็ขับรถกันไปเองครับ เช่ารถไป สนุกมั่กๆ พี่ดจ้ ซื้อเบียรืไปห้าลัง คือก่ะกินว่ากูตายกันเลยทีเดียว สนุกดีมั่กๆ สถานที่สวยงาม เป็นทะเลสาปสวยมั่กๆ พอไปถึงเราก็ไปพายเรื่อเล่นกันกลางทะเลสาป โครตจะเมื่อย ผมก็ไปนั่งไปนั่งขวางคอเพื่อนพี่โจ้ ที่ไปกับแฟน คือ อาคิโคะซัง กับคิโอะซัง ผมคิดว่าในใจเค้าคงอยากจะถีบผมให้ร่วงเรือเลยทีเดียว เหอๆ แต่ก็สนุกดีๆ
เข้าช่วงกลางคืน เราก็มีกิจกรรมวดเบียรื ซึงผมก็กินบ้าง นิดๆหน่อยๆ แล้วก็เล่นบิงโก ปรากฎว่าผมได้มา ห้าพันค้าบ ดวงขึ้นมั่กๆ บิงเอาๆจนคนอื่นเค้าอยากเลิกเล่น เหอๆ ก็ดวงมันดีวุ้ย
หลังจากนั้นก็เข้าสู่ประสบการณ์สำคัญในชีวิตครับ
การแช่ออนเซน
หลักปฎิบัติง่ายๆ คือ เข้าไปแช่ในบ่อน้ำร้อนโดยไม่มีเสื้อผ้า เห็นไหมครับว่าง่ายๆ แต่เรื่องจิงมันทำยากเว้ย ห่าเอ้ย กูก้ไม่เคยด้วย เอาไงดีวะ แต่ว่าพี่ก็บอกว่า เฮ้ยอู๋ มาถึงนี่แล้วม่แช่ แม่งมาไม่ถึงนะเว้ย ก็เลย เอาวะ เป็นไงเป็นกัน แรกๆก็ไม่กล้าถอดหมดคับ เอาผ้าขนหนูห่อน้องชายไป แต่ว่าคนญี่ปุ่นแม่งเดินเฉยเลย อืม สักพักหลังจากเราเริ่มชินสายตาแล้ว ความอายจึงหายไป ความหน้าด้านเข้ามาแทนที่ ผมเปิดเดินโทงๆเลยค้าบ อ่าสสสสสสสส์ สุดยอด คิโมจี๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่อ ก่อนลงออนเซน ต้องอาบน้ำก่อนนะคับ เค้าจะมีที่อาบน้ำให้ ผมก็ลงไปแช่กับพวกพี่ที่เรานอีกสี่ห้าคน พร้อมทั้งวิจารณ์ของคนที่เดินผ่าไปมาอย่างเฮฮา จนไม่มีใครกล้ามาแช่ มีแต่พี่ไทยแช่อย่างเดียว ฮ่าๆ ใครที่จะมาญี่ปุ่น แนะนำให้มานะครับ สุดยอดจิงๆ แต่ที่นี่เค้าแยกหญิงชายนะครับ ที่แช่รวมก็มี แต่ส่วนมากเป็นป้าแก่ๆครับ ใครอยากดูก็ตามสบายคับ
หลังจากนั้นก็มาเล่นบิงโกต่อ คราวนี้ดวงเริ่มตก แต่ก็ยังไม่เสีย ตีสามก็เลยเลิกเล่น ที่นอนที่นี่เป็นแบบปูนอนรวมกันครับ ต่างคนต่างก็นอนกับกับแฟนตัวเอง ผมก็นอนอยู่กลางระหว่างสองคู่ คือคู่คนญี่ปุ่น กับพี่คนไทย ไอ้เราก็ก่ะว่าจะได้ยินเสียงที่หฤหรรษ์ค้าบ ปรากฎว่า เสียงที่ผมได้ยินคือ พี่คนไทยข้างๆผม นอนกรนดังอย่างกับโรงสีบวก หวุดรืหททานิค มันดังมั่กๆจริงๆ ดังจนนอนไม่หลับ จนผมต้องเอาผ้ามาปิดหูนั่นล่ะ ถึงนอนได้ โหย หฤหรรษ์จิงๆ
หลังจากนั้น เราก็กลับ ก่อนกลับเราก็แวะขึ้นกระเช้า ไปดูภูเขาฟูจิ สวนสนุก ฟูจิคิวไฮแลนด์ ซึ่งมีเครื่องเล่นที่เร็วที่สุดในโลก ซึ่งผมเห็นก็ไม่เอาแล้ว ดรีมเวิร์ดบ้านเรานี่ เด็กๆไปเลย แล้วก็ไปนั่งเรือเร็ว แล้วก็ซื้อของฝาก แล้วก็กลับ เหอๆ นอนลุกเดียว ภาพบรรยากาศสามารถดูได้ที่ดหมดรุปนะคับ
โหย วันนี้อัพยาวจิงๆ พิมพ์กันมื่อยเลย แต่ว่าก็โอเค สนุกดี
ปีนี้ก็จะสอบเข้ามหาลัยแล้ว ไม่รู้จะสอบได้หรือป่าว ยากมั่กๆ(สำหรับผม) แต่ว่าจะพยายามจนถึงที่สุดครับ ต้องทำให้ได้ เหอๆ
คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนนะ หายหน้าหายตากันไปหมดเลย ไม่ค่อยเจอใครเลย ใครมีอะไร ก็มาพิมไว้ในสเปซหรือเอ็มก็ได้ครับ แล้วผมจะตอบครับ
วันแม่ปีนี้ก็ไม่ได้อยู่กับแม่เลย คิดถึงแม่ตัง ปีหน้าอู๋จะกลับไปหานะแม่
ปล คิดถึงเพื่อนๆทุกคนมั่กๆนะค้าบ
ปล เปลี่ยนเบอร์แล้ว 09085026844
ปล คิดถึงตะเองนะ
M+A
April 24 หกเดือนในญี่ปุ่นนับมาจนถึงวันนี้แล้วก็เป็นเวลาหกเดือนกว่าๆแล้วที่ผมได้จากบ้านเกิดมายังดินแดนปลาดิบอันนี้อ่ะนะ
ว่าไปแล้วก็เรื่องปลาดิบ ผมก็ไปกินมาแล้วนะเว้ย ซูชิอ่ะ อร่อยคับ อร่อย ขอบอกๆ แต่ว่า ปากผมมันคงอร่อย แต่ท้องผมนี่ดิ มันไม่อร่อยด้วย เลยท้องเสียซ้า เล่นเอาไปไหนไม่ได้เลย กินนอนกันอยู่ในห้องน้ำเลยทีเดียว เหอๆ อร่อยๆก็อร่อยเถอะ จะๆม่มีครั้งที่สองสำหรับกูต่อปาย
แต่ว่าที่ผมชอบมากที่สุดนะคับ นี่เลย เทมปูระ ชอบอย่างแรง แม่งอร่อยสาดๆๆๆๆๆๆอ่า โห้ย อย่าให้ต้องบรรยาย ต้องมาลองชิมดูเองนะค้าบ
แต่ว่าช่วงนี้ ชักเบื่ออาหารไทยบางอย่าง เพราะว่า ผมทำงานที่ร้านอาหารไทยคับ ตอนแรก ทำอาทิตย์ละสี่วัน กินกันเบื่อเลยทีเดียว หลังๆทำแค่สองวัน ก็ยังพอกรุบกริบ แต่ว่า มันก็อ่ะน้า อยู่ที่ร้าน ไม่ต้องเสียตัง กินๆๆๆๆๆแม่งทั้งวัน สบายใจ คนอื่นเค้าทำงานกันแล้วผอม ปรากฎว่า กูอ้วนขึ้นซะอย่างงั้น ตอนนี้ขึ้นมาห้าโลแล้ว เวงกำ เปงผู้ชายก็ต้องมาลดน้ำหนักนะเนี่ย
จบไปที่เรื่องอาหาร มาต่อกันที่เรื่องความเป็นอยุ่ การไปไหนมาไหนก็เหมือนเดิมคับ รถไฟปลากระป๋อง เช้าๆนี่นะ โอโห อัดกันดีเลยทีเดียวเชียว ถ้าอยู่ใกล้สาวๆ ที่ไม่แก่คราวแม่ก็ดีหน่อย แต่นี่แม่ง ผู้ชายทั้งนั้น บางคนแม่งกรนดังสนั่นทั้งรถไฟเลย ตูอยากจะเอาพระบาทไปนาบหน้าจิงๆ ขนาดเปิดเพลงฟัง เสียงพี่แกยังดังกว่า กูล่ะเชื่อเลย
ช่วงนี้ก็เริ่มไปไหนคล่องขึ้น เพราะว่าเริ่มถามเป็น ความจิงก็ยังหลงอยุ่นั่นล่ะ แต่ว่าด้วยความเชี่ยว เราจึงไปตายเอาดาบหน้าแทน เปงไง เก่งไหมล่ะกู หกเดือนแล้วนะมึง ได้แค่นี้
ตัดมาที่ชีวิตประจำวัน ช่วงนี้เป็นช่วงที่หนักเลยทีเดียวเชียว เพราะว่าด้วยความฟลุ๊คของผมอีกแล้ว ทำให้กูบังเอิญได้มาอยู่คลาสสูง ความจิงก็ดีใจอยู่หรอกนะ แต่ในใจนี่ดิ ไอ้แสดดด กูไม่ไหวแย้ว ยากมากๆคับ สำหรับผมนะ คนอื่นไม่รู้ แม่ง ทุกคนเหมือนจะรุ้เรื่องกันหมด ยกเว้นกูคนเดียว อืม ดีจิงๆ แล้วกูจะมาเรียนทำมะนาวอะไรล่ะเนี่ย คันจิเช้าบ่าย ล่อไปประมาณพันต้นๆ
พ่อมึงจิ กูไม่ใช่คอมนะมึง กุได้จำได้หมดอ่ะ แง้ๆ คณิตที่เรียนเป็นภาษาญี่ปุ่น ได้ข่าวว่า เรียนเป็นไทยกูยังไม่รู้เรื่องเลย สงสารอาจารย์เวลาที่กูทำหน้าอ๋อๆๆๆๆ ไฮ่ วาคาริมัส ความจริงแล้ว กูไม่เข้าใจเลยสักนิดเลย อืม นารุโฮโด ช่างเป็นลูกศิษย์ที่น่าภูมิใจ
วันว่างๆของผม ไม่ค่อยจะมีวันไหนที่ว่างเลยสักวัน เพราะว่าทำงานสองวันด้วย ศุกร์ เสาร์ หลังเดือนหกไป อาจจะทำเพิ่ม เพราะว่าเซ็งๆ อยากหาตังใช้ อันนี้ยังไม่รู้ไว้อีกที หลังเลิกเรียน ก็ไม่ทำอะไร นอกจากกลับมาออนเอ็ม เฮ้ย แต่ว่า ผมออนอย่างมีสาระนะเว้ย อ่านหนังสือไปด้วยนะค้าบ พี่น้อง โฮ่ เทพไหมล่ะแสด ปรากฎว่า ไม่ได้รู้เรื่องเลย แหะๆ แหม ก็นิดนึง ผ่อนคลายๆ
ว่าไปแล้วก็อยากกลับไทยมากๆเลย ตอนแรกไม่ค่อยอยากกลับ ว่าจะเก็บตังไว้ ตอนนี้ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ กูกลับแน่นอน เหอๆ อยากกินก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำตกสักสิบชาม ใส่กากหมูเยอะๆ โอ้ว สวรรค์ แต่ว่าตอนนี้ก็ยังไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง ผมก็เลยกะว่า จะพยายามให้เต็มที่ในสิ่งที่ผมตั้งใจจจะทำให้ได้ก่อนผมจะกลับไปเยี่ยมบ้านนะคับ
คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงทุกๆคนเลย
ถึงเพื่อนๆหกหนึ่งทุกท่าน กูคิดถึงพวกมึงมากนะค้าบ ลืมกุกันไปหรือยัง อาจจะจำกันไม่ได้นะคับ เพราะว่ากูขาวขึ้นตั้งนิดนึง แหะๆ ดำเหมือนเดิม กลับไปอยากมีทติ้งกันนะค้าบ อย่าเพิ่งหายไปไหนกันก่อนล่ะค้าบ
พิเศษ ถึง cool milk club ตอนนี้หายหัวกันไปทีละคนสองคนนะมึง เห็นแต่ไอ้วอ กับไอเปร์ ที่เหลือหายหัวเลยนะคับ ไอ้เป้กินกล้วย โหลดหนังโป๊เพลินจนลืมเพื่อนเลยนะมึง
ไอ้มงนี่ก็นะ ทั้งหวาน ทั้งเกมส์ ลืมกูอีกไอ้สาด ไหนบอกจะพากุไปเอี่ยวสาวๆไงสาด ไอ้ชาญและไอ้ปิ เพื่อนทหารอากาศของกู หายกันไปอีกแล้ว กูติดต่อไม่ได้เลย บ้านมึงใช้เครื่องปั่นไฟป่าววะ แม่ง หายหัว ไม่เคยเจอ คิดถึงพวกมึงนะเว้ย ไอ้เปร์ก็เพลาๆใช้ตังหน่อยมึง จะเอามาลงทุนกับกูไม่ใช่ไง เก็บๆไอ้สาด ไอ้วอ มึงมีสาวๆในลิสต์เยอะนะ มาแบ่งให้กูด้วยนะเพื่อนค้บ
ถึงเพื่อนๆทุกคนที่ไม่กล่าวถึง ที่รู้จักผม และผมรู้จัก ผมก็คิดถึงทุกคนนะค้าบ อย่าน้อยใจกันไปๆ กลับไปเรามีเลี้ยงใหญ่กันแน่นอนคับ แต่ว่าใครเลี้ยง ผมไม่รู้นะคับ ฮ่าๆ
ถึงเพื่อนๆชาวโอดอสทั้งญี่ปุ่นและต่างประเทศนะคับ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะค้าบ อาจจะไม่มีเวลาคุยกัน แต่ว่าไม่ลืมนะค้าบ คิดถึงทุกคนเลย พี่เบริ์ดรักทุกโคนนนนนนน
ถึงว่าที่เด็กจุฬาหรือเกษตรก็ไม่รู้นะคับ คิดถึงมากๆๆๆๆๆนะคับ รอด้วยอ่ะ อย่าเพิ่งไปไหนซะก่อนล่ะ อย่าเรียนเกินหน้าไปมาก แค่นี้ก็ตามไม่ทันแล้ว รอด้วยนะคับ จะรีบกลับไปนะคับ หญิงส้มของชายเทม เหอๆๆๆ โอเครรรรรรรร์ ฟู้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ก่อนจะจบ ย้ำอีกที อย่าลืมกูกันนะค้าบทุกคน กูคิดถึงพวกมึงทุกคนนะค้าบ หญิงส้มด้วยนะค้าบ
พบกันใหม่เมื่อชาติต้องการ
อ่านแล้วเมนท์ ให้ด้วยนะค้าบ ทุกคนๆๆๆๆ ขอบคุงค้าบ
いつ か わからなくても、毎日 となりにいるね。信じして どこも行かない。私達のこころをまもって。待ててください 愛してる
February 08 มาอัพแย้วน้อและแล้ว วันนี้ก็ได้เวลาอัพสเปซสักทีคับ
หลังจากว่างเว้นจากการอัพไปเป็นเวลานาน ก็ได้มาอัพสักที ความจริงก็ไม่ค่อยว่างหรอกคับ แต่วันนี้ไม่ได้ไปโรงเรียน ก็เลย ไหนๆก้ไหน อัพแม่งซะเลย
ปิดเทอมของผมได้ปิดแค่อาทิตย์ดียวเอง แต่ว่าก็ไปเที่ยวมาหลายที่อยู่ ด้วยตั๋ววันทำให้เราได้ไปมาหลายที่อยุ่ ก็สนุกดี ความจริงผมไปสำรวจมาแล้วก่อนวันนึง ไปกับเพื่อนมา หลังจากนั้นจึงพามัสไปมาคับ (แหะๆ) หลังจากนั้นก็ไปล่องเรือดูซากุระ ที่ยังไม่บานมา เห็นแต่ต้นเปล่าๆไม่มีไรเลย แต่ว่าตอนสนี้ซากุระบานแล้วนะครับ สวยมากๆเลย
การเรียนช่วงนี้ยากมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆครับ เรียนเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ผมก็เริ่มโง่ขึ้นเรื่อยๆๆๆ เชื่อแล้วครับว่าการศึกษาจะทำให้คน (อย่างกู)โง่ขึ้นจริงๆครับ ช่วงนี้ก็ลดเวลาทำงานลงมาแล้ว เหลือสองวันคือวันศุกร์และวันเสาร์ ถ้าไม่ลดลงมาคาดว่า ผมจะต้องตายอย่างเนียนๆอย่างแน่นอน เนื่องจากเรียนหนักขึ้นเรื่อยๆ ทั้งวิชาหลักและวิชาเสริม ประกอบกับความโง่และความขี้เกียจที่มีมากมายเกินความจำเป็น ทำให้ทุกอย่างเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกว่าเริมจะตามเพื่อนๆที่โรงเรียนไม่ทันแล้ว แต่ว่า ความจริงผมก็ไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่เพราะว่า สมองอย่างผม โง่ๆอย่างงี้ได้เท่านี้ก็พอแล้วครับ แต่ก็อยากจะให้ดีๆขึ้นมาบ้างน่ะครับ เมื่อไหร่จะทำได้วะเนี่ย สาธุๆๆๆๆๆๆๆ
หลังจากผ่านพ้นการสอบใหญ่ไปหมาดๆ ก็เริ่มจะทำใจว่า กูอาจจะซ้ำชั้นก็เป็นได้ อ่านหนังสือมาก็ไม่เยอะเท่าไหร่ ทำก็ไม่ค่อยได้ คงไม่ฟลุ๊คเหมือนคราวที่แล้วอีกแล้วล่ะ ถ้าซ้ำชั้นนี่กูซวยอย่างแรงเลยนะเนี่ย แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้ก็ได้แต่ลุ้นอย่างเดียวล่ะ ยังเหลือสอบสำคัญใหญ่ๆอีกสองอย่าง คือ ข้อสอบนักเรียนต่างชาติ อันนี้น่ากลัวที่สุด เพราะเป็นข้อสอบชี้ชะตาขอผมเลยทีเดียว ไม่ได้คะแนนดีๆมา ผมอาจจะต้องกลับไทยเลยก้เป็นได้ เพราะว่ามันเป็นคะแนนสำคัญที่ต้องใช้ยื่นเข้ามหาลัย ส่วนอีกอันหนึ่งคือ สอบวัดระดับ อันนี้เครียดไม่น้อยเช่นกัน เพราะผมเองตั้งใจว่า จะต้องสอบให้ได้ระดับสองไปก่อน เพราะว่า เป้นส่วนที่สำคัญอีกส่วนหนึ่งในการเข้ามหาลัยเช่นกัน แล้วกูจะทำไงดีวะเนี่ย โง่อยู่อย่างงี้ ก็ต้องพยายามกันต่อไปล่ะนะ จะได้หรือไม่ได้ก็วัดดวงกันอีกที เพราะฉะนั้น การสอบจะมีอยู่ในช่วงเดือนหกและสิบสอง เพราะฉะนั้นผมจึงอาจจะไม่ค่อยมีเวลามาคุยด้วยนะครับ แต่ถ้าเห็นผมออนอยู่ ทักมาได้เลยนะ ผมจะตอบครับ เพราะอยากคุยกับทุกคนเลย คิดถึงทุกคนเลยนะครับ
มีอีกอย่างหนึ่งที่อยากทำได้คือเอ่อ สองอย่างดิ คืออยากสอบให้ได้ระดับสองปีนี้ (ถ้าทำได้) แล้วก็เก็บเงินให้ได้ภายในสิ้นปี หนึ่งล้านเยน (ถ้าเป็นไปได้อีกนั่นล่ะ ) เพื่อนๆเองก็คงมีสิ่งที่อยากทำใช่ไหมครับ ใครอยากทำไร มีความฝันไรก็มาเล่าให้ฟังกันบ้างนะครับ แลกเปลี่ยนกันงิ แล้วเจอกันนะครับ
|
|
|||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
